Rozpoznanie postaci leku "zgodnie z przepisem farmakopealnym" polega na analizie tego, jakie składniki są użyte (zwłaszcza rodzaj podłoża) oraz jaki jest sposób wykonania i oczekiwana konsystencja produktu końcowego.
Maść to postać półstała przeznaczona do stosowania na skórę lub błony śluzowe, w której substancje lecznicze są rozproszone lub rozpuszczone w odpowiednim podłożu. Typowe dla maści są: podłoże maściowe, konsystencja półstała oraz wykonanie polegające np. na ucieraniu/stopieniu składników i uzyskaniu jednorodnego preparatu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do przepisu maściowego?
- Pasta jest również postacią półstałą, ale zwykle zawiera duży udział substancji stałych (proszków) rozproszonych w podłożu, co wyraźnie zmienia konsystencję (bardziej gęsta, "sztywniejsza"). Jeśli przepis nie wskazuje takiego charakterystycznego udziału ciał stałych, wybór "pasta" jest błędny.
- Emulsja jest układem co najmniej dwóch niemieszających się cieczy (faza wodna i olejowa) stabilizowanym emulgatorem. Gdy przepis dotyczy typowego podłoża maściowego i nie opisuje tworzenia układu fazowego emulsji, odpowiedź "emulsja" nie jest właściwa.
- Mazidło w praktyce odnosi się do preparatów do smarowania o innej charakterystyce (często bardziej płynnej), a nie do klasycznej maści o konsystencji półstałej na podłożu maściowym wynikającej z receptury farmakopealnej.
W zadaniach egzaminacyjnych kluczowe jest wychwycenie sygnałów z przepisu: rodzaj podłoża, udział ciał stałych oraz czy przepis opisuje układ emulsyjny. To pozwala jednoznacznie odróżnić maść od pasty, emulsji i mazidła.
