Leukocytoza to stan, w którym w badaniu krwi stwierdza się zwiększoną liczbę leukocytów (krwinek białych) w porównaniu do normy (zakresu referencyjnego) właściwej dla danego gatunku i metody oznaczenia.
W praktyce technika weterynarii pojęcie to jest ważne, ponieważ morfologia krwi jest badaniem przesiewowym: sama leukocytoza nie jest rozpoznaniem choroby, ale wskazówką, że w organizmie może zachodzić proces wymagający dalszej oceny (np. zapalenie, pobudzenie układu odpornościowego, reakcja stresowa, działanie leków). Ostateczna interpretacja zależy m.in. od rozmazu krwi, objawów klinicznych i historii pacjenta.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "zmniejszenie ilości krwinek białych" opisuje sytuację odwrotną – to pojęcie odpowiada leukopenii, a nie leukocytozie.
- "zwiększenie ilości krwinek czerwonych" dotyczy erytrocytów, czyli innej linii komórkowej krwi. Wzrost ich liczby nazywa się inaczej (nie jest to leukocytoza).
- "zwiększenie ilości płytek krwi" odnosi się do trombocytów (płytek) i również stanowi odrębne zaburzenie ilościowe, niezwiązane definicyjnie z leukocytami.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na rdzeń wyrazu: "leuko-" = leukocyty (białe krwinki). Końcówka "-toza" w tym kontekście wskazuje na wzrost liczby danej populacji komórek.
