U osoby ze stwardnieniem rozsianym mogą występować zarówno zaburzenia połykania (dysfagia), jak i osłabienie siły oraz sprawności dłoni. Dlatego pomoc w przyjęciu leku powinna dotyczyć dwóch obszarów: bezpiecznego połykania i sprawnego podania tabletki.
Uniesienie wezgłowia (pozycja wysoka lub półwysoka) sprzyja bezpieczniejszemu połykaniu, ponieważ zmniejsza ryzyko, że treść dostanie się do dróg oddechowych. Przy dysfagii pozycjonowanie jest podstawowym elementem profilaktyki zachłyśnięcia.
Rozdrobnienie leku może ułatwić połknięcie, ale w praktyce opiekun powinien pamiętać, że nie każdą tabletkę wolno kruszyć (np. leki o przedłużonym uwalnianiu lub dojelitowe). W sytuacji egzaminacyjnej intencją jest wskazanie dostosowania formy do możliwości pacjenta, a w realnej opiece należy to zawsze skonsultować z osobą uprawnioną.
Podanie płynu do popicia ułatwia przejście leku przez gardło i przełyk, ale samo popicie bez właściwej pozycji i bez ułatwienia formy tabletki może być niewystarczające.
Odpowiedzi, które proponują jedynie podanie płynu i położenie tabletek na dłoni, koncentrują się na problemie chwytu, a pomijają dysfagię. Z kolei warianty bez uniesienia tułowia nie uwzględniają kluczowego elementu bezpieczeństwa podczas połykania. Najbardziej adekwatne jest więc łączne działanie: pozycja wysoka/półwysoka, ułatwienie postaci leku oraz popicie.
