Liczba przewodnia lampy błyskowej (często oznaczana jako GN, z ang. Guide Number) to parametr, który w praktyce pozwala ocenić, jak daleko lampa jest w stanie skutecznie doświetlić obiekt tak, aby uzyskać prawidłową ekspozycję.
W ujęciu technicznym GN łączy w sobie trzy elementy: odległość lampy od obiektu, wartość przysłony oraz założone ISO (najczęściej wartość GN podaje się dla ISO 100). W praktyce używa się zależności w rodzaju: GN = odległość × liczba przysłony. Dzięki temu, znając GN i ustawioną przysłonę, można oszacować maksymalny dystans, przy którym błysk nadal zapewni właściwe naświetlenie.
Dlatego odpowiedź "maksymalny zasięg oświetlenia fotografowanego obiektu, zapewniający uzyskanie prawidłowej ekspozycji" trafnie oddaje sens GN jako wskaźnika zasięgu w warunkach poprawnej ekspozycji. Jest to opis praktyczny: im większa liczba przewodnia, tym większa "rezerwa" mocy i większy dystans możliwy do doświetlenia (przy porównywalnych ustawieniach).
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych własności sprzętu:
- "Maksymalna/minimalna liczba błysków na 1 s" dotyczyłaby raczej trybów stroboskopowych, częstotliwości błysków lub ograniczeń ładowania kondensatorów, a nie definicji liczby przewodniej.
- "Minimalny zasięg" nie jest istotą GN; GN służy do określania granicy użyteczności błysku (co najwyżej można mówić o zbyt bliskim dystansie i ryzyku prześwietlenia, ale to nie jest definicja liczby przewodniej).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "liczba przewodnia", myśl o relacji moc błysku ↔ przysłona ↔ odległość oraz o tym, czy da się uzyskać poprawną ekspozycję z danej odległości.
