W teorii linii długiej (np. dla pary przewodów lub kabla) tor opisuje się parametrami rozłożonymi: rezystancją R [Ω/m], indukcyjnością L [H/m], pojemnością C [F/m] oraz przewodnością upływu G [S/m].
Straty w linii wynikają z dwóch głównych mechanizmów:
- Straty w przewodnikach – energia zamienia się w ciepło na rezystancji żył, więc odpowiada za nie parametr R.
- Straty w dielektryku (izolacji) – część prądu "ucieka" przez niedoskonałą izolację (prądy upływu), co opisuje parametr G (w pytaniu nazwany "upływnością").
Jeżeli w linii nie występują straty, to oba parametry odpowiedzialne za rozpraszanie mocy muszą być równe zeru: R = 0 oraz G = 0. Taki model nazywa się linią bezstratną; wciąż może ona mieć indukcyjność i pojemność (L i C), bo te parametry same w sobie nie powodują strat, a jedynie magazynują energię pola.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Wariant z zerową rezystancją i nieskończoną upływnością oznacza bardzo duże upływy przez izolację (duże G), czyli silne straty dielektryczne.
- Wariant z nieskończoną rezystancją i zerową upływnością sugeruje "brak przewodzenia" w żyłach (R→∞), co nie opisuje linii transmisyjnej zdolnej przenosić sygnał; ponadto nie jest to standardowy opis linii bez strat.
- Wariant z nieskończoną rezystancją i nieskończoną upływnością łączy dwa skrajnie niekorzystne przypadki i nie odpowiada warunkowi braku strat.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj, że w modelu RLCG "stratne" są tylko R i G. Jeśli pytanie mówi o braku strat (braku tłumienia wynikającego z rozpraszania mocy), szukaj odpowiedzi, w której oba te parametry są równe zeru.
