W rysunkach instruktażowych fryzur stosuje się umowne oznaczenia graficzne, aby szybko przekazać informację o konstrukcji i kolejności pracy. Jednym z podstawowych rozróżnień jest rodzaj linii.
Linia przerywana jest typowo używana do pokazania elementów niewidocznych w danym widoku. W praktyce mogą to być pasma włosów schowane pod inną warstwą, fragmenty podziałów przykryte kolejnymi sekcjami albo elementy konstrukcyjne upięcia znajdujące się "z tyłu" lub "pod spodem", których nie da się narysować linią ciągłą bez wprowadzania chaosu.
Dlatego odpowiedź "elementów znajdujących się w miejscach niewidocznych" pasuje bezpośrednio do funkcji linii przerywanej: sygnalizuje, że coś istnieje i ma znaczenie dla fryzury, ale jest zasłonięte w danym ujęciu.
Pozostałe propozycje są mylące, bo odnoszą się do innych sposobów zapisu:
- "kierunku nawinięcia pasm włosów" – kierunek lub ruch w instrukcji częściej przedstawia się strzałkami, łukami lub opisem etapów, a nie samą linią przerywaną.
- "pasma pamięci w strzyżeniu" – to pojęcie dotyczy techniki i zachowania włosa/pasma, a nie standardowego znaku graficznego typu linii na schemacie.
- "konturów wewnętrznych i zewnętrznych w strzyżeniu na pióro" – kontury zwykle rysuje się linią ciągłą (zależnie od konwencji), a rozróżnienie wewnętrzny/zewnętrzny nie jest typową funkcją samej linii przerywanej w instruktażach fryzur.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy rodzaju linii, szukaj odpowiedzi opisującej widoczność/ukrycie elementu, a nie czynność (ruch, nawijanie) czy nazwę techniki.
