Loratadyna i cetyryzyna to leki przeciwalergiczne zaliczane do antyhistaminików. Ich podstawowy mechanizm polega na hamowaniu działania histaminy, czyli mediatora odpowiedzialnego za wiele objawów reakcji alergicznej (np. świąd, pokrzywka, wodnisty katar, kichanie, łzawienie).
Kluczowe jest to, że działanie histaminy w alergii jest w dużej mierze związane z aktywacją receptorów H1. Dlatego odpowiedź "receptorów H1" jest właściwa: opisuje cel receptorowy typowy dla tej grupy leków.
Pozostałe propozycje wskazują na receptory należące do innych układów, więc nie pasują do loratadyny ani cetyryzyny:
- "receptorów D2" – to receptory dopaminowe, charakterystyczne m.in. dla działania leków przeciwpsychotycznych oraz niektórych leków przeciwwymiotnych. Nie jest to typowy cel leków przeciwalergicznych z tej grupy.
- "receptorów 5-HT3" – to receptory serotoninowe istotne zwłaszcza w mechanizmach nudności i wymiotów; antagonizm 5-HT3 dotyczy innych leków i innych wskazań niż typowe leczenie alergii.
- "receptorów NMDA" – to receptory glutaminianergiczne w ośrodkowym układzie nerwowym, ważne w neurofarmakologii. Taki mechanizm nie opisuje działania klasycznych doustnych leków przeciwhistaminowych na objawy alergii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się nazwy powszechnych leków na alergię, zwykle sprawdzana jest umiejętność przypisania ich do receptora H1 i grupy leków przeciwhistaminowych.
