Notatka służbowa sporządzana po użyciu środka przymusu bezpośredniego ze skutkiem szczególnym ma przede wszystkim udokumentować interwencję w sposób pozwalający odtworzyć: kto działał, dlaczego podjął czynność, jaki środek zastosował oraz jakie były konsekwencje. Taki dokument służy kontroli prawidłowości działania, rozliczalności oraz ewentualnym czynnościom wyjaśniającym.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "Imion rodziców osoby, wobec której użyto środek." – są to dane, które zwykle nie są niezbędne do opisu użycia środka przymusu w notatce służbowej. W praktyce organizacje wymagają danych pozwalających wskazać osobę, zdarzenie i przebieg interwencji, ale bez wchodzenia w nadmiarowe informacje o rodzinie.
Pozostałe propozycje dotyczą elementów, które mają bezpośredni związek z dokumentowaniem interwencji:
- "Służbowych danych identyfikacyjnych sporządzającego." – są potrzebne, aby było wiadomo, kto sporządził dokument i kto odpowiada za treść notatki.
- "Informacji o przyczynie użycia środka." – bez wskazania przyczyny nie da się ocenić zasadności i proporcjonalności działania ani odtworzyć kontekstu zdarzenia.
- "Opisu skutków użycia środka." – przy skutku szczególnym jest to szczególnie istotne, bo skutki mogą determinować dalsze czynności (np. zabezpieczenie miejsca, wezwanie odpowiednich służb, procedury wewnętrzne).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi "czego nie musi zawierać", szukaj elementu, który jest najmniej funkcjonalny dla odtworzenia przebiegu interwencji i jednocześnie stanowi nadmiarowe dane. Zwykle będą to informacje rodzinne lub inne szczegóły niezwiązane bezpośrednio z czynnością służbową.
