RAID 10 (często zapisywany jako RAID 1+0) jest poziomem zagnieżdżonym: łączy zalety mirroringu (RAID 1) i stripingu (RAID 0).
W praktyce oznacza to, że:
- najpierw tworzy się pary lustrzane (RAID 1) – w każdej parze dane są duplikowane, więc jedna para wymaga 2 dysków,
- następnie na tych parach wykonuje się striping (RAID 0) – dane są rozkładane na co najmniej dwa "elementy" (tu: na co najmniej dwie pary lustrzane), aby uzyskać wzrost wydajności.
Z tego wynika minimalna liczba dysków: potrzebujesz dwóch par, czyli 2 × 2 dyski = 4 dyski. Taki układ daje zarówno przyrost wydajności odczytu/zapisu (dzięki stripingowi), jak i odporność na awarie (dzięki lustrzaniu), ale kosztem pojemności – połowa przestrzeni jest przeznaczona na kopię danych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "2 dysków." – to minimalna konfiguracja dla RAID 1 (lustro), ale nie pozwala utworzyć RAID 10, bo brakuje drugiej pary do stripingu.
- "6 dysków." – RAID 10 zwykle wymaga parzystej liczby dysków i buduje się go z par. Liczba 6 może wystąpić jako jedna z możliwych konfiguracji (trzy pary), ale nie jest minimalna, więc nie odpowiada na pytanie "co najmniej".
- "8 dysków." – analogicznie, 8 dysków jest poprawną możliwą konfiguracją (cztery pary), lecz nie jest wymagana jako minimum.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz "RAID 10/1+0", zapamiętaj schemat "pary lustrzane + striping na parach". Minimalnie muszą istnieć dwie pary, więc zawsze startujesz od 4 dysków.
