Moment zginający M jest miarą "tendencji do zginania" belki w danym przekroju. W zadaniach egzaminacyjnych maksymalną wartość bezwzględną momentu wyznacza się najczęściej na dwa sposoby:
- z wykresu momentów M(x) – wskazuje się punkt, w którym wykres osiąga największą wartość dodatnią albo najbardziej ujemną, a następnie porównuje się wartości bezwzględne tych ekstremów;
- z obciążeń – oblicza się reakcje podpór, buduje wykres siły tnącej V(x), a następnie całkuje do M(x) lub korzysta z zależności między q(x), V(x) i M(x) (ekstremum M pojawia się tam, gdzie V(x)=0).
Pytanie dotyczy maksymalnej wartości bezwzględnej, więc kluczowe jest porównanie modułu momentu: jeżeli wykres ma np. maksimum dodatnie i minimum ujemne, to wybiera się większą z wartości |Mmax| oraz |Mmin|, a nie "większą liczbowo" z uwzględnieniem znaku.
Poprawna odpowiedź brzmi: "6 kNm". Jest ona zgodna z tym, że moment ma wymiar siła × ramię, czyli jednostką jest kNm (lub Nm).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne:
- "3 kNm" – to ta sama wielkość (moment), ale inna wartość liczbowa; jeśli z rysunku/wykresu wynika maksimum modułu równe 6, wybór 3 oznacza nieuwzględnienie właściwego ekstremum (często wynik pominięcia części przęsła lub wartości bezwzględnej).
- "3 kN" – kN to jednostka siły, nie momentu; taka odpowiedź sugeruje pomylenie momentu z reakcją podpory lub siłą tnącą.
- "6 kN" – również jednostka siły; nawet jeśli liczba "6" kojarzy się z poprawnym maksimum, brak mnożenia przez ramię (m) oznacza, że to nie jest moment zginający.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy jednostka pasuje do pytania. Gdy pytanie mówi o momencie, odpowiedzi w kN można odrzucić, ale dopiero po upewnieniu się, że wśród kNm jest właściwa wartość z maksimum |M|.
