W masażu grzbietu (okolica tylna tułowia) standardowo opracowuje się tkanki, do których istnieje bezpośredni i bezpieczny dostęp od strony grzbietu. Należą do nich m.in. mięśnie powierzchowne i pośrednie związane z obręczą barkową oraz mięśnie przykręgosłupowe.
Odpowiedź "biodrowo-lędźwiowego" jest właściwa, ponieważ mięsień biodrowo‑lędźwiowy (zespół mięśnia lędźwiowego większego i biodrowego) leży głęboko, w znacznej części po przedniej stronie odcinka lędźwiowego i w obrębie miednicy. W klasycznym masażu grzbietu nie opracowuje się go typowo bezpośrednio, bo nie jest on mięśniem "grzbietu" w sensie dostępu od strony tylnej oraz wymagałby innej okolicy i technik pracy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "prostownika grzbietu" – to podstawowa grupa mięśni przykręgosłupowych po stronie tylnej, bardzo często opracowywana w masażu pleców (napięcie, przeciążenia, poprawa ukrwienia).
- "najszerszego grzbietu" – mięsień powierzchowny grzbietu, dostępny palpacyjnie i typowo masowany w okolicy piersiowo‑lędźwiowej oraz bocznej tułowia.
- "dźwigacza łopatki" – mięsień w okolicy karku i górnej części grzbietu, często opracowywany przy wzmożonym napięciu obręczy barkowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy masażu konkretnej okolicy, sprawdź najpierw topografię (czy mięsień leży w tej okolicy i czy jest dostępny od strony, z której wykonywany jest masaż). To zwykle pozwala odróżnić mięśnie grzbietu od mięśni głębokich miednicy i ściany brzucha.
