Określenie "masy lejnie" stosuje się do mas ceramicznych, w których w składzie surowcowym znajdują się upłynniacze (organiczne lub nieorganiczne). Ich funkcją jest zmiana właściwości reologicznych układu: najczęściej zmniejszenie lepkości i poprawa płynności przy zachowaniu odpowiedniego udziału części stałej. W praktyce oznacza to, że masa łatwo przepływa, dobrze wypełnia formy i nadaje się do procesów wymagających "lania"/płynięcia materiału.
Odpowiedź "lejnymi" jest poprawna, bo bezpośrednio odnosi się do efektu działania upłynniaczy: uzyskania właściwości umożliwiających swobodny przepływ masy.
Pozostałe określenia nie pasują do warunku z treści pytania:
- "sypkimi" – dotyczy mas o charakterze proszku lub granulatów, gdzie kluczowa jest sypkość, a nie upłynnienie; takie masy kojarzą się raczej z formowaniem na sucho (np. zasypem), nie z dodatkami upłynniającymi.
- "plastycznymi" – odnosi się do mas, które zachowują kształt po uformowaniu i dają się odkształcać bez pękania; to inny zakres konsystencji niż masa o wysokiej lejności.
- "półplastycznymi" – to stan pośredni między masą sypką a plastyczną; nadal nie jest to nazwa wynikająca z obecności upłynniaczy i uzyskania właściwości "lejących".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się dodatki typu upłynniacz/deflokulant, myśl o zmianie lepkości i płynięciu, a więc o terminach związanych z lejnością, a nie o ogólnych stanach konsystencji (sypka/plastyczna/półplastyczna).