W zadaniach kosztowych w poligrafii (np. ulotki) kluczowe jest odróżnienie kosztu jednostkowego od kosztu całkowitego. Jeżeli znasz nakład (liczbę sztuk) oraz stawkę "za sztukę", to koszt całkowity danej operacji liczysz przez mnożenie:
koszt całkowity operacji = nakład × koszt za 1 sztukę
Tutaj masz dwie niezależne składowe kosztu:
- Druk ulotek: 1 zł za sztukę
- Obróbka introligatorska: 0,20 zł za sztukę
Krok 1: koszt druku
2000 szt. × 1 zł/szt. = 2000 zł.
Krok 2: koszt introligatorni
2000 szt. × 0,20 zł/szt. = 400 zł.
Krok 3: suma kosztów
2000 zł + 400 zł = 2400 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2000 zł – to koszt samego druku, bez doliczenia obróbki introligatorskiej. To typowy błąd "pominięcia składowej".
- 2800 zł – taki wynik mógłby powstać przez nieprawidłowe doliczenie introligatorni (np. policzenie 0,20 zł jako 0,40 zł na sztukę albo inne błędne przeliczenie). Nie wynika z poprawnego działania na podanych danych.
- 3200 zł – to rezultat jeszcze większego przeszacowania, zwykle z błędnej interpretacji liczby 0,20 (np. jako 0,60) lub błędnego mnożenia. W treści nie ma danych, które uzasadniałyby taki koszt.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze rozpisz koszty na osobne pozycje (druk, introligatornia, ewentualnie inne procesy), policz każdy koszt dla całego nakładu i dopiero na końcu zsumuj. To minimalizuje ryzyko pominięcia elementu wyceny.
