Routing statyczny polega na ręcznym dodaniu do tablicy routingu informacji, którędy system ma wysyłać pakiety do konkretnej sieci docelowej. W nowoczesnych dystrybucjach Linuksa standardem jest pakiet iproute2 i składnia ip route, a nie starsze narzędzia net-tools.
W tym zadaniu celem jest osiągnięcie sieci 192.168.2.0/24. Aby wskazać, że pakiety do tej sieci mają wychodzić przez interfejs eth1, należy dodać trasę:
ip route add 192.168.2.0/24 dev eth1
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "ip route add 192.168.2.0/24 dev eth0" kieruje ruch do właściwej sieci, ale przez niewłaściwy interfejs. To typowy błąd wyboru "pierwszej karty" zamiast interfejsu prowadzącego do sieci docelowej.
- "ip route add 192.168.1.0/24 dev eth1" oraz "ip route add 192.168.1.0/24 dev eth0" dotyczą sieci 192.168.1.0/24, czyli innej niż wymagana. To efekt pomylenia sieci źródłowej (segmentu, z którego startujemy) z siecią docelową.
W praktyce, jeśli trasa ma prowadzić przez bramę (next-hop), używa się składni z via, np. ip route add 192.168.2.0/24 via 192.168.1.254. W tym pytaniu wymagane jest jednak wskazanie wyjścia przez interfejs (dev).
Weryfikację konfiguracji wykonuje się poleceniem ip route show, sprawdzając, czy istnieje wpis dla 192.168.2.0/24.