Czujnik prędkości wiatru (anemometr) ma dostarczać informację o warunkach wiatrowych w sposób reprezentatywny dla pracy turbiny. Oznacza to, że powinien znajdować się w miejscu możliwie nieosłoniętym, na odpowiedniej wysokości, z dala od elementów powodujących zawirowania oraz lokalnych zaburzeń przepływu.
Umieszczenie czujnika na szczycie masztu turbiny wiatrowej spełnia ten cel: maszt daje ekspozycję na wiatr, a większa wysokość zwykle oznacza stabilniejszy i silniejszy przepływ oraz mniejszy wpływ przeszkód terenowych. Taka lokalizacja sprzyja poprawnemu odczytowi prędkości wiatru wykorzystywanemu m.in. do sterowania i zabezpieczeń turbiny.
Pozostałe propozycje są nieadekwatne z punktu widzenia metrologii i praktyki montażowej:
- "Na powierzchni paneli słonecznych" – panele PV nie są elementem turbiny wiatrowej i ich powierzchnia nie jest właściwym miejscem do pomiaru wiatru; dodatkowo geometria instalacji może tworzyć zaburzenia przepływu, a sam pomiar nie odnosi się do warunków pracy wirnika.
- "Wewnątrz inwertera" – wewnątrz urządzenia energoelektronicznego nie ma przepływu wiatru, więc pomiar byłby fizycznie bez sensu; inwerter monitoruje parametry elektryczne, a nie warunki wiatrowe.
- "W pobliżu przewodów zasilających" – to lokalizacja związana z obwodami elektrycznymi, nie z pomiarem meteorologicznym; dodatkowo prowadzenie przewodów nie gwarantuje ekspozycji na wiatr i może skutkować losowymi, niemiarodajnymi wskazaniami.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać zasadę: czujniki środowiskowe montuje się tam, gdzie środowisko faktycznie oddziałuje (wiatr – na zewnątrz i możliwie wysoko, parametry elektryczne – przy aparaturze, temperatura – przy elementach nagrzewających).
