KWALIFIKACJA MOD2 - CZERWIEC 2019

PYTANIE NR 26.
Maszyna szyjąca przedstawiona na rysunku to maszyna
Ilustracja przedstawia maszynę do szycia, która jest typową maszyną płaską używaną w przemyśle tekstylnym, szczególnie w
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Maszyna płaska ma poziome, "stolikowe" łoże zapewniające podparcie materiału podczas szycia elementów płaskich. Typy słupkowe i leworamienne mają inną geometrię łoża (kolumna/ramię) ułatwiającą szycie przestrzenne. Czołowa nie opisuje standardowego typu łoża w tym ujęciu.

Pełne wyjaśnienie:

Klucz do rozwiązania polega na rozpoznaniu konstrukcji łoża (platformy) maszyny widocznej na rysunku. W klasyfikacji używanej w praktyce szwalniczej (także w kaletnictwie) typ maszyny często określa się właśnie po tym, jak zbudowane jest łoże, bo to ono decyduje o tym, jakie kształty wyrobów da się wygodnie prowadzić pod stopką.

Odpowiedź "płaska" jest właściwa, gdy maszyna ma szeroką, poziomą powierzchnię roboczą (jak stół), na której materiał leży i jest podparty podczas szycia. Taka konstrukcja sprzyja łączeniu i przeszywaniu elementów o większej powierzchni oraz pracy na płasko, co w kaletnictwie bywa potrzebne np. przy odszyciach, podszewkach czy elementach, które można rozłożyć.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?

  • "Słupkowa" oznacza maszynę z łożem w formie kolumny (słupka). Ten typ ułatwia szycie wyrobów przestrzennych, gdy materiał trzeba "nałożyć" na kolumnę i obracać wokół niej. Jeśli na rysunku widać typowy płaski stolik, to nie jest to konstrukcja słupkowa.
  • "Leworamienna" to konstrukcja z wąskim, wysuniętym ramieniem (zwykle umożliwia operowanie elementem wokół ramienia), wykorzystywana przy szyciu trudniej dostępnych miejsc lub kształtów przestrzennych. Nie jest to to samo co pełne łoże płaskie.
  • "Czołowa" nie jest w tym zestawie jednoznaczną, standardową nazwą typu łoża porównywalną do "płaska/słupkowa/leworamienna". Może kojarzyć się z potocznym opisem ustawienia lub konstrukcji, ale nie stanowi równorzędnej kategorii łoża w takim ujęciu.

Wskazówka egzaminacyjna: patrz najpierw na kształt i "bryłę" łoża (płaskie jak stół vs kolumna vs ramię), dopiero potem na detale głowicy. To zwykle najszybciej prowadzi do poprawnego rozpoznania typu maszyny.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Maszyna płaska ma szeroką, poziomą powierzchnię roboczą (łoże jak "stolik"), na której materiał jest podparty podczas szycia. Widzisz wyraźną platformę pod stopką i miejsce na prowadzenie elementów na płasko, a nie kolumnę ani wąskie ramię.
Maszyny słupkowe stosuje się, gdy wyrób ma kształt przestrzenny i trzeba nim swobodnie obracać podczas szycia (np. elementy o małych promieniach, części "tubowe"). Kolumna ułatwia dostęp i prowadzenie materiału tam, gdzie płaskie łoże przeszkadza.
"Leworamienna" wskazuje konstrukcję z wysuniętym, wąskim ramieniem (zwykle po lewej stronie względem operatora), dzięki czemu można nasuwać i obracać elementy przestrzenne wokół ramienia. To pomaga szyć miejsca trudno dostępne dla maszyny płaskiej.
Najwygodniej szyje się elementy, które można rozłożyć na płasko i wymagają stabilnego podparcia: panele, klapy, podszycia, podszewki, duże przeszycia dekoracyjne na płaskich częściach. Płaskie łoże ułatwia długie, proste prowadzenie materiału.
W testach typ maszyny zwykle rozpoznaje się po konstrukcji łoża (płaska/słupkowa/ramienna). Określenie "czołowa" nie jest tak jednoznaczne jak nazwy typów łoża i może kojarzyć się z potocznym opisem ustawienia, a nie z formalną kategorią konstrukcji.
Najpierw oceń geometrię łoża: czy jest płaskie i szerokie, czy przypomina kolumnę (słupek), czy jest wąskim ramieniem. Dopiero potem patrz na głowicę, napęd czy osłony. W większości zadań egzaminacyjnych łoże daje najszybszą odpowiedź.
To częsty błąd. Wielkość silnika, osłony czy kolor nie przesądzają o typie łoża. Egzamin zwykle sprawdza rozpoznanie konstrukcji (płaska, słupkowa, ramienna), więc należy opierać się na kształcie podstawy i układzie miejsca szycia, a nie na detalach wyposażenia.
Najczęściej wynika to ze skupienia na głowicy zamiast na łożu. Uczniowie widzą "przemysłową" maszynę i wybierają słupkową, bo kojarzy się z kaletnictwem. Poprawna metoda to sprawdzenie, czy pod stopką jest płaska platforma czy pionowa kolumna.
Gdy element jest przestrzenny lub ma mały obwód i trzeba go nasuwać na ramię oraz obracać w trakcie szycia. Ramię daje dostęp do miejsc, których nie da się wygodnie ułożyć na płaskim łożu. Płaska jest lepsza do dużych, stabilnie podpartych powierzchni.
Ucz się porównawczo: zestaw zdjęcia/rysunki maszyn płaskich, słupkowych i ramiennych i wypisz 2–3 cechy rozpoznawcze każdej. Ćwicz szybkie "skanowanie" łoża i przestrzeni roboczej. To skraca czas i zmniejsza ryzyko pomyłki na egzaminie.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 59% zdających egzamin. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że maszyna płaska ma poziome, "stolikowe" łoże zapewniające podparcie materiału podczas szycia elementów płaskich.

Materiały:

  • Instrukcje obsługi (DTR) maszyn szwalniczych używanych w kaletnictwie – rozdziały o budowie i przeznaczeniu
  • Podręczniki/kompendia z technologii szycia i maszynoznawstwa w przemyśle skórzanym (część: rodzaje maszyn szwalniczych)
  • Karty katalogowe producentów maszyn (opis: flat bed/column bed/left arm) – porównanie zdjęć i zastosowań

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego