Wykończenie dołu spódnicy "na kryto" jest typowe dla odzieży wizytowej, gdy zależy nam na estetyce prawej strony materiału. Taki efekt uzyskuje się, łącząc dwa różne zadania technologiczne: zabezpieczenie krawędzi oraz przyszycie podwinięcia w sposób prawie niewidoczny.
W węźle widoczny jest symbol kółka z ukośnym kreskowaniem. W dokumentacji technologicznej odzieży wskazuje on na ścieg obrzucający, czyli zabezpieczenie brzegu przed strzępieniem. W praktyce wykonuje się to maszyną overlock, która owija brzeg nicią i zwykle jednocześnie przycina nadmiar materiału.
Drugi element to cienka, zakrzywiona linia z pętelką łącząca warstwę wierzchnią z podwiniętą. Jest to oznaczenie ściegu krytego (podszycia), który chwyta tylko część grubości tkaniny wierzchniej, dzięki czemu na prawej stronie ścieg jest niewidoczny lub ledwo zauważalny. Ten ścieg wykonuje podszywarka.
Dlatego poprawny dobór maszyn to "Maszynę overlock i podszywarkę." Pozostałe propozycje nie pasują do węzła:
- "Maszynę zygzakową i overlock." — zygzak może zabezpieczać brzeg, ale nie zastępuje typowego ściegu krytego, a efekt podszycia nie będzie zgodny z oznaczeniem węzła.
- "Maszynę stębnową i podszywarkę." — stębnówka daje ścieg prosty, nie realizuje obrzucenia brzegu tak jak overlock; węzeł wymaga wyraźnie operacji obrzucania.
- "Maszynę stębnową i overlock." — brakuje podszywarki, więc nie uzyska się ściegu krytego; dół byłby widocznie przeszyty lub tylko obrzucany.
Wskazówka egzaminacyjna: przy analizie węzła najpierw rozpoznaj, co dzieje się z brzegiem (zabezpieczenie przed strzępieniem), a potem jak jest przyszyte podwinięcie (kryto czy na wierzch). To niemal zawsze prowadzi do właściwego doboru maszyn.
