Pytanie dotyczy tego, w którym z podanych minerałów znajduje się procentowo (udział masowy) najwięcej żelaza. Kluczowa jest zależność między rodzajem związku a tym, jak "rozcieńczony" jest w nim metal przez inne pierwiastki.
"magnetyt." jest poprawny, ponieważ magnetyt ma wzór Fe3O4 i należy do tlenków żelaza. W tlenkach (zwłaszcza takich jak Fe3O4) udział masowy Fe jest bardzo wysoki; dla czystego magnetytu wynosi około 72% Fe. To typowa przyczyna, dla której magnetyt jest uznawany za jedną z najbogatszych rud żelaza.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "syderyt." to węglan żelaza FeCO3. Obecność grupy węglanowej (C i O) zwiększa masę cząsteczki bez zwiększania ilości Fe, więc procentowy udział Fe spada (około 48%).
- "limonit." nie jest pojedynczym minerałem o stałym wzorze, lecz zwykle mieszaniną uwodnionych tlenków/tlenowodorotlenków żelaza. Zawartość Fe bywa zmienna i często niższa niż w magnetycie, m.in. przez wodę strukturalną i domieszki.
- "arsenopiryt." (FeAsS) zawiera znaczne ilości arsenu i siarki, które mają dużą masę atomową. W efekcie udział masowy Fe jest relatywnie niski (około 34%), mimo że Fe występuje w składzie.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy porównujesz "bogactwo w Fe", zwykle najwyżej wypadają tlenki żelaza (np. magnetyt), niżej węglany (np. syderyt), a jeszcze niżej związki z ciężkimi niemetalami (np. As, S), bo mocno podnoszą masę związku.
