Beton asfaltowy (mieszanka mineralno-asfaltowa) powstaje przede wszystkim z kruszywa o odpowiednim uziarnieniu oraz lepiszcza asfaltowego. Kruszywo może obejmować frakcje drobne, takie jak piasek, które budują szkielet mineralny mieszanki i wpływają na jej zagęszczalność oraz właściwości warstwy po ułożeniu.
Polimeroasfalt jest przykładem lepiszcza asfaltowego modyfikowanego polimerami. Stosuje się go, gdy wymagane są lepsze parametry eksploatacyjne nawierzchni (np. odporność na koleinowanie, spękania czy działanie temperatur). Jako lepiszcze jest więc materiałem typowym dla tej technologii.
Destrukt (reclaimed asphalt) to materiał z frezowania/rozbiórki nawierzchni asfaltowych, który może być ponownie wykorzystany w wytwarzaniu mieszanek – w zależności od recepty i wymagań jakościowych. Z punktu widzenia praktyki robót drogowych jest to znany surowiec w technologiach recyklingu.
Odpowiedź "cement" jest wskazana jako ta, która nie powinna być materiałem do produkcji betonu asfaltowego w sensie podstawowego składnika, ponieważ technologia ta opiera się na lepiszczu asfaltowym, a nie spoiwie hydraulicznym jak w betonie cementowym. Typową pułapką jest skojarzenie słowa "beton" z cementem i przeniesienie na grunt nawierzchni asfaltowych nawyków z robót betonowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne jako wybór do tego pytania? Piasek jest składnikiem kruszywowym, destrukt może być surowcem do mieszanek w recyklingu, a polimeroasfalt jest lepiszczem. Różnią się rolą w mieszance, ale wszystkie mieszczą się w technologii MMA, w przeciwieństwie do cementu.
