W magazynie producenta kluczowym kryterium rozmieszczenia materiałów jest częstotliwość pobierania oraz minimalizacja czasu i drogi transportu do miejsca, z którego materiały trafiają na produkcję. Jeżeli dany asortyment jest pobierany najczęściej, to jego składowanie powinno być możliwie blisko punktu, w którym następuje wydanie (wydanie wewnętrzne na produkcję). To ogranicza liczbę przejazdów, skraca czas obsługi pobrania i zmniejsza obciążenie ciągów komunikacyjnych.
Odpowiedź "wydań" jest właściwa, ponieważ strefa wydań jest miejscem finalnego przekazania materiału z magazynu do odbiorcy (tu: produkcji). Najczęściej pobierane pozycje powinny być "pod ręką", aby każdy cykl pobrania był jak najkrótszy.
- "przyjęć" jest niepoprawne, bo strefa przyjęć służy obsłudze dostaw (rozładunek, kontrola, ewentualne przyjęcie na stan). Bliskość tej strefy pomaga przy towarach często dostarczanych, ale pytanie dotyczy częstego pobierania do produkcji, czyli ruchu w kierunku wydań.
- "buforowej" jest niepoprawne, bo bufor to zwykle obszar czasowego odkładania (np. przed dalszym procesem, w oczekiwaniu na decyzję jakościową lub wyrównanie przepływu). Nie jest to docelowa strefa optymalizacji dla regularnych, częstych wydań na produkcję.
- "kompletacji" jest niepoprawne w tym ujęciu, ponieważ kompletacja kojarzy się przede wszystkim z przygotowaniem zestawów pod zamówienia (np. wysyłkowe). W magazynie produkcyjnym kluczowe jest skrócenie drogi do miejsca wydania na produkcję, a niekoniecznie do strefy typowo kompletacyjnej.
W praktyce tę zasadę łączy się z analizą rotacji zapasów: szybko rotujące materiały umieszcza się w najłatwiej dostępnych lokalizacjach i najbliżej obszarów wydań, a wolnorotujące dalej. Na egzaminie warto zawsze zidentyfikować, z której strefy materiał "wychodzi" w danym procesie.
