W metodzie lekkiej-mokrej (powszechnie kojarzonej z systemami ETICS) ocieplenie ściany zewnętrznej wykonuje się jako układ warstw, w którym większość prac odbywa się z użyciem zapraw i wypraw, czyli "na mokro". Typowy zestaw podstawowych materiałów obejmuje:
- płyty termoizolacyjne (np. styropian) – tworzą warstwę izolacji cieplnej,
- zaprawę klejącą – służy do przyklejenia płyt i do wykonania warstwy zbrojonej,
- siatkę z włókna szklanego – zatapia się ją w zaprawie, aby wzmocnić warstwę zbrojoną i ograniczyć rysy,
- tynk cienkowarstwowy – stanowi wyprawę elewacyjną (warstwę wykończeniową) odporną na warunki atmosferyczne.
Dlatego poprawny jest zestaw: płyty styropianowe, zaprawa klejąca, siatka z włókna szklanego, tynk cienkowarstwowy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- Wełna mineralna + profile stalowe + blacha – miesza elementy typowe dla rozwiązań na ruszcie/okładzinach, a nie dla klasycznej metody lekkiej-mokrej opartej o warstwę zbrojoną i tynk cienkowarstwowy.
- Papa asfaltowa + gwoździe – to zestaw kojarzony z izolacjami przeciwwodnymi lub pokryciami, a nie z ociepleniem elewacji w tej technologii.
- Siatka z prętów stalowych – w ETICS warstwę zbrojoną wykonuje się z siatki z włókna szklanego; siatka stalowa kojarzy się ze zbrojeniem betonu i prowadzi do błędnego przeniesienia nawyków z robót żelbetowych na roboty elewacyjne.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi widzisz jednocześnie "klej + siatka z włókna szklanego + tynk cienkowarstwowy", to zwykle jest to komplet kluczowych warstw metody lekkiej-mokrej. Gdy pojawiają się papa, blacha lub rozbudowany ruszt z profili, najczęściej chodzi o inną technologię.