W schemacie partycjonowania MBR (Master Boot Record) kluczowym ograniczeniem jest budowa tablicy partycji zapisanej w MBR. Standardowo tablica ta ma 4 pozycje (wpisy). Każdy wpis opisuje jedną partycję, dlatego MBR może bezpośrednio zawierać opis maksymalnie 4 partycji.
W praktyce spotyka się dwa typowe układy:
- 4 partycje podstawowe (wszystkie wpisy wykorzystane na partycje podstawowe),
- 3 partycje podstawowe + 1 partycja rozszerzona (jeden wpis jest przeznaczony na partycję rozszerzoną, a w jej wnętrzu tworzy się partycje logiczne).
To właśnie drugi przypadek bywa źródłem pomyłek: użytkownik widzi na dysku wiele partycji logicznych, ale nie oznacza to, że MBR "opisuje 6 lub 8 partycji" wprost. MBR nadal ma tylko 4 wpisy, a dodatkowe partycje logiczne są zorganizowane wewnątrz partycji rozszerzonej (łańcuch kolejnych rekordów startowych/struktur), czyli poza prostą listą czterech wpisów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 2 partycje – MBR dopuszcza więcej; ograniczenie wynosi 4 wpisy, nie 2.
- 6 partycji oraz 8 partycji – takie liczby mogą wystąpić na dysku w konfiguracji z partycjami logicznymi albo w GPT, ale nie są liczbą wpisów/opisów w samym MBR.
W nowoczesnych komputerach często używa się GPT (zwłaszcza z UEFI), gdzie problem limitu 4 wpisów MBR nie występuje w tej postaci, stąd temat bywa uznawany za mniej aktualny, ale nadal jest ważny przy trybie legacy i starszym sprzęcie.
