W geodezji metoda graficzna wyznaczania danych do tyczenia polega na tym, że potrzebne wartości (np. położenie punktów względem elementów sytuacyjnych, przybliżone odległości i kierunki) odczytuje się bezpośrednio z mapy lub opracowania kartograficznego. Kluczowym warunkiem jest istnienie określonej skali i odpowiedniej dokładności materiału, bo odczyt graficzny zawsze jest ograniczony dokładnością rysunku i skali.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "szkiców polowych". Szkic polowy jest dokumentem roboczym z pomiaru terenowego (notatki, schematy, opisy, pomiary), ale z reguły nie stanowi mapy w sensie opracowania kartograficznego w ustalonej skali. Może zawierać elementy rysunkowe, jednak ich celem jest dokumentacja czynności pomiarowych i orientacja w terenie, a nie miarodajne odczyty graficzne do tyczenia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ odnoszą się do materiałów mapowych, z których typowo można korzystać w podejściu graficznym:
- "mapy analogowej" – jest opracowaniem w skali, więc umożliwia odczyty graficzne (z ograniczeniami dokładności wynikającymi ze skali i jakości mapy).
- "wydruku mapy numerycznej" – mimo że jest to wydruk, nadal przedstawia dane mapowe w zadanej skali (o ile wydruk wykonano poprawnie), więc może służyć do graficznego pozyskiwania informacji pomocniczych.
- "odbitki mapy do celów projektowych" – to materiał przygotowywany do projektowania i analiz, co co do zasady oznacza wymagania dotyczące treści i dokładności, a więc możliwość korzystania z odczytów graficznych w zakresie adekwatnym do skali.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się metoda graficzna, szukaj w odpowiedziach materiału, który jest mapą w skali. Dokumenty robocze z pomiaru (szkice, notatki terenowe) najczęściej nie spełniają tego warunku.
