Kwartowanie (ćwiartkowanie) jest klasyczną techniką redukcji masy próbki ogólnej stosowaną przede wszystkim dla próbek stałych, zwłaszcza sypkich (np. proszki, granulaty, ziemie, kruszywa). Polega na dokładnym wymieszaniu materiału, usypaniu go w stożek lub warstwę, spłaszczeniu oraz podziale na cztery możliwie równe części. Następnie odrzuca się dwie przeciwległe ćwiartki, a pozostałe łączy i – w razie potrzeby – powtarza procedurę. Celem jest uzyskanie mniejszej masy próbki przy możliwie dobrym zachowaniu reprezentatywności składu.
Odpowiedź "stałej" jest poprawna, ponieważ kwartowanie jest operacją mechaniczną wymagającą, by próbka dawała się fizycznie usypać/rozłożyć i podzielić na części o porównywalnej objętości i uziarnieniu. W praktyce laboratoryjnej jest to narzędzie do przygotowania próbki laboratoryjnej/analitycznej z większej próbki ogólnej.
Odpowiedź "ciekłej" jest nieprawidłowa: ciecze dzieli się zwykle przez mieszanie i pobieranie aliquotów (odmierzonych porcji) lub przez rozlew do naczyń o znanej objętości. "Ćwiartkowanie" cieczy nie ma sensu technologicznego, bo ciecz nie utrzyma kształtu umożliwiającego podział na ćwiartki bez dodatkowych procedur.
Odpowiedź "gazowej" także jest nieprawidłowa: próbki gazów pobiera się do odpowiednich pojemników (np. worki, kanistry) i przygotowuje poprzez kontrolę przepływu, objętości oraz warunków (ciśnienie/temperatura). Nie stosuje się tu mechanicznego dzielenia jak w kwartowaniu.
Odpowiedź "półciekłej" jest myląca, bo materiały półciekłe (pasty, szlamy) wymagają innych metod ujednorodnienia i dzielenia (intensywne mieszanie, pobór porcji z określonych miejsc/warstw, ewentualnie specjalne dzielniki). Mechaniczne "ćwiartkowanie" zwykle nie zapewnia wtedy równych i reprezentatywnych części.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się kwartowanie, najczęściej chodzi o próbki stałe/sypkie oraz o ideę zmniejszenia masy bez utraty reprezentatywności.
