W zadaniu trzeba rozpoznać metodę odwodnienia po sposobie prowadzenia wody oraz po położeniu elementów odwodnieniowych względem powierzchni terenu.
"Odwodnienie powierzchniowe" polega na zebraniu i odprowadzeniu wody, która spływa po powierzchni (np. po skarpach, poboczach, koronie nasypu). Typowymi urządzeniami są rowy, ścieki, otwarte kanały. Dlatego opis: "system rowów i kanałów umieszczonych na powierzchni terenu" odpowiada odwodnieniu powierzchniowemu.
"Odwodnienie wgłębne" (często rozumiane jako drenaż) ma za zadanie przechwycić wodę znajdującą się w gruncie lub przesączającą się w warstwach konstrukcyjnych. Stosuje się wtedy elementy zlokalizowane poniżej powierzchni, np. rury drenażowe, przewody i kanały podziemne. Z tego powodu opis z "systemem rur i kanałów poniżej powierzchni terenu" należy przypisać do odwodnienia wgłębnego.
Trzecia metoda w tabeli nie opisuje klasycznego "zbierania i odprowadzania" wody urządzeniami, tylko ograniczanie jej wnikania dzięki własnościom materiałów. Sformułowanie o "materiałach o właściwościach hydrofobowych w konstrukcji podtorza" wskazuje na rozwiązanie materiałowe, które zmniejsza nasiąkliwość i kapilarne podciąganie wody. Dlatego opis ten odpowiada "odwodnieniu poprzez zastosowanie materiałów hydrofobowych".
Pozostałe dopasowania są błędne, bo ignorują kluczowy wyznacznik: w jednym przypadku elementy są na powierzchni (rowy), w drugim pod powierzchnią (rury), a w trzecim nie ma urządzeń odprowadzających, tylko jest modyfikacja cech materiału. Na egzaminie warto zawsze podkreślić w treści słowa: "na powierzchni" i "poniżej powierzchni", bo one rozstrzygają o klasyfikacji metody.