Pytanie dotyczy najprostszej metody udostępniania bazy danych w Microsoft Access, w której wszystkie obiekty bazy (np. tabele, formularze, raporty, kwerendy, makra, moduły) znajdują się w jednym pliku umieszczonym na dysku/udziale sieciowym i są używane równocześnie przez kilka osób. Tę metodę w dydaktyce i opisie rozwiązań dla Access określa się jako "folder sieciowy" – wskazuje ona, że baza jest współdzielona przez zapisanie pojedynczego pliku w miejscu dostępnym dla wielu użytkowników.
Odpowiedź "folderu sieciowego." jest poprawna, ponieważ dokładnie odpowiada opisowi: jeden plik bazy na zasobie sieciowym, wspólny dostęp wielu użytkowników i brak rozdzielania obiektów na osobne pliki.
Pozostałe propozycje są niepoprawne z następujących powodów:
- "serwera bazy danych." – odnosi się do podejścia serwerowego (np. migracji tabel do systemu serwerowego), gdzie Access pełni rolę warstwy klienckiej (frontend). To nie jest sytuacja "wszystko w jednym pliku na dysku sieciowym".
- "dzielonej bazy danych." – metoda dzielona (split database) polega na podziale na backend (zwykle same tabele na zasobie sieciowym/serwerze plików) oraz frontend (formularze, raporty, zapytania itp.), który każdy użytkownik ma lokalnie jako osobną kopię. To wprost przeczy warunkowi "dotycząca wszystkich obiektów bazy" w jednym miejscu/pliku.
- "witryny programu SharePoint." – dotyczy publikacji/udostępniania poprzez platformę SharePoint. To inny model udostępniania niż przechowywanie pojedynczego pliku .accdb na udziale sieciowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się akcent na "jeden plik ze wszystkimi obiektami na dysku sieciowym", wybieraj metodę folderu sieciowego; jeśli mowa o rozdzieleniu na dwa pliki (frontend/backend) – wtedy chodzi o bazę dzieloną.
