Metoda wolnych miejsc składowania (często nazywana też składowaniem w miejscach zmiennych) oznacza, że towar po przyjęciu nie ma przypisanego na stałe jednego "własnego" gniazda regałowego. Zamiast tego jest odkładany tam, gdzie w danym momencie istnieje wolna, dopuszczalna lokalizacja spełniająca warunki składowania (np. nośność, wymiary, strefa, wymagania bezpieczeństwa).
Dlatego poprawny jest opis: "umieszczaniu dostarczonych do magazynu towarów w wolnych gniazdach regałowych". Sednem jest tu dynamiczne przydzielanie miejsc i dobre oznaczenie/ewidencja lokalizacji (np. w kartotece lokalizacji lub w systemie WMS), bo bez tego trudno byłoby towar później znaleźć.
Pozostałe propozycje nie stanowią definicji tej metody:
- "składowaniu tych samych towarów w jednym miejscu w magazynie" opisuje raczej ideę stałych miejsc składowania, gdzie dany asortyment ma z góry przypisane konkretne miejsce.
- "składowaniu w magazynach o małym stopniu zróżnicowania asortymentowego" to charakterystyka sytuacji (profilu magazynu), a nie mechanizmu przydziału lokalizacji. Metoda wolnych miejsc może być stosowana zarówno przy mniejszym, jak i większym zróżnicowaniu, jeśli organizacja i ewidencja na to pozwalają.
- "segregowaniu asortymentów uwzględniając ich rotację" odnosi się do zasad slottingu lub rozmieszczenia według rotacji (np. szybkorotujące bliżej strefy wydań). To ważna praktyka, ale nie jest równoznaczna z samą metodą wolnych miejsc.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawiają się słowa "wolne gniazda", "dowolna dostępna lokalizacja", "zmienny adres" – to sygnał metody wolnych miejsc. Gdy jest "zawsze to samo miejsce dla asortymentu" – to składowanie w miejscach stałych.
