W ochronie środowiska przed hałasem często rozróżnia się metody aktywne i pasywne. Metody aktywne polegają na świadomym wytworzeniu dodatkowego dźwięku (sygnału) tak, aby zmniejszyć odczuwalny poziom hałasu w danym miejscu. W praktyce opisuje się to jako kompensowanie hałasów dźwiękami z innych źródeł (tzw. "antyhałas"), czyli działanie oparte na przeciwstawieniu się niepożądanemu sygnałowi.
Pozostałe propozycje odpowiedzi dotyczą typowych metod pasywnych, czyli takich, które nie polegają na generowaniu "przeciwdźwięku", lecz na ograniczaniu emisji lub propagacji hałasu:
- "stosowanie ochrony antyhałasowej u źródeł hałasu" – obejmuje m.in. ograniczanie emisji w miejscu powstawania (np. dobór cichszej technologii, właściwa eksploatacja, izolowanie drgań). To nadal podejście pasywne.
- "stosowaniu osłon dźwiękochłonnych" – osłony, ekrany, obudowy i materiały dźwiękochłonne zmniejszają przenikanie energii akustycznej lub ograniczają jej rozchodzenie się. Nie generują sygnału kompensującego.
- "zmianach konstrukcyjnych obniżających hałaśliwość urządzeń" – modernizacja konstrukcji i poprawa parametrów technicznych urządzenia (np. redukcja drgań, poprawa wyważenia, zmiana elementów roboczych) to również metoda pasywna, bo celem jest "mniej hałasu" u źródła.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: aktywne = "dokładam sterowany dźwięk, aby zmniejszyć hałas"; pasywne = "tłumię, osłaniam, izoluję, modernizuję, aby hałas nie powstał lub nie dotarł".
