Podczas sekcji zwłok próbki do badań diagnostycznych (zwłaszcza mikrobiologicznych) muszą być pobrane tak, aby nie zniszczyć drobnoustrojów, które mogą być przyczyną choroby lub zgonu. Jednocześnie trzeba ograniczyć wtórne zanieczyszczenie materiału (np. krwią z powierzchni, treścią przewodu pokarmowego, włosami).
Dlatego miejsce pobrania próbki powinno się przepłukać czystą wodą lub oczyścić mechanicznie (np. jałową gazą zwilżoną wodą). Taki zabieg usuwa zabrudzenia powierzchniowe, ale nie wprowadza substancji, które mogłyby inaktywować patogeny w materiale.
Odpowiedzi z detergentem, spirytusem 70% i roztworem środka biobójczego są nieprawidłowe, ponieważ wszystkie te substancje mają działanie przeciwdrobnoustrojowe lub uszkadzające komórki:
- Detergent może uszkadzać błony komórkowe i obniżać przeżywalność bakterii oraz grzybów; może też utrudniać późniejszą hodowlę.
- Spirytus 70% działa dezynfekująco (denaturuje białka, uszkadza błony), więc może "wyczyścić" materiał z patogenów, które mają być wykryte.
- Środek biobójczy ma na celu zabijanie/inaktywację drobnoustrojów, co wprost zwiększa ryzyko wyniku fałszywie ujemnego w badaniu.
Kluczowa zasada praktyczna: dezynfekcję wykonuje się po pobraniu wszystkich próbek (narzędzia, blaty, ręce), a nie na etapie przygotowania miejsca pobrania materiału do diagnostyki. W ten sposób łączy się bezpieczeństwo pracy z wiarygodnością wyniku laboratoryjnego.
