W pokazanym zastosowaniu miernik rezystancji jest używany jako przyrząd do sprawdzania ciągłości przewodu. Oznacza to ocenę, czy między dwoma punktami instalacji istnieje elektryczne połączenie o bardzo małej rezystancji (czyli czy przewód oraz zaciski i połączenia nie są przerwane lub poluzowane).
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "sprawdzenia ciągłości przewodu głównego połączenia wyrównawczego"?
Połączenia wyrównawcze (w tym główne) mają zapewnić możliwie równe potencjały dostępnych części przewodzących i ograniczać ryzyko porażenia w razie uszkodzenia. Kontrola ich stanu polega m.in. na sprawdzeniu, czy przewód główny połączenia wyrównawczego faktycznie łączy wskazane elementy (np. szynę wyrównawczą z odpowiednim punktem instalacji). Miernik rezystancji, włączony jak do próby ciągłości, pozwala to potwierdzić.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "pomiaru impedancji pętli zwarciowej" – to badanie dotyczy parametrów pętli zwarcia w obwodzie zasilania i ochrony oraz wymaga metody/trybu pomiarowego typowego dla mierników pętli zwarcia. Nie jest to zwykłe mierzenie rezystancji przewodu połączenia wyrównawczego.
- "pomiaru rezystancji uziemienia" – rezystancję uziemienia mierzy się metodami przeznaczonymi do uziemień (np. z sondami pomocniczymi lub metodami cęgowymi), a nie prostym włączeniem omomierza w obwód instalacji.
- "sprawdzenia ciągłości przewodu miejscowego połączenia wyrównawczego" – także dotyczy próby ciągłości, ale wskazuje inny rodzaj przewodu (miejscowy). Jeśli na rysunku przedstawiono przewód głównego połączenia wyrównawczego, to odpowiedź o przewodzie miejscowym nie pasuje do przedstawionego układu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj rodzaj pomiaru po sposobie włączenia przyrządu (czy mierzymy małą rezystancję/ciągłość między punktami, czy wykonujemy pomiar "systemowy" typu pętla zwarcia/uziemienie). Dopiero potem dopasuj, jaki przewód jest badany (główny czy miejscowy), zgodnie z rysunkiem.
