Przy betonowaniu kluczowe jest zapewnienie ciągłości, czyli dostarczanie mieszanki w takim tempie, aby układanie i zagęszczanie przebiegało bez niekontrolowanych przerw. Przerwy mogą powodować powstawanie niepożądanych styków roboczych, problemy z zespoleniem warstw oraz pogorszenie jednorodności elementu.
Dla odległości około 120 m na terenie budowy rozwiązaniem, które najczęściej pozwala utrzymać stały strumień mieszanki, są pompy do betonu. Pompa podaje mieszankę przewodami w sposób ciągły i kontrolowany, co ułatwia organizację pracy (stałe tempo układania, mniejsza liczba osób do samego transportu, mniejsze ryzyko opóźnień).
Odpowiedź "Taczkami" bywa kojarzona z małymi robotami, ale przy większej odległości i wymaganiu ciągłości jest to zwykle zbyt wolne i zależne od wielu czynników (droga transportu, liczba pracowników, kolizje z innymi robotami). W efekcie łatwo o przerwy w podawaniu mieszanki.
"Przenośnikami taśmowymi" to rozwiązanie spotykane głównie dla materiałów sypkich; dla mieszanki betonowej o konsystencji plastycznej nie jest to typowa metoda zapewniająca stabilne i poprawne technologicznie podawanie na miejsce wbudowania w realiach robót betoniarskich.
"Japonkami" nie jest środkiem transportu stosowanym w budownictwie do mieszanki betonowej, więc nie spełnia wymagań zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "zapewnić ciągłość betonowania" oraz większa odległość transportu, najczęściej poprawną odpowiedzią jest rozwiązanie mechaniczne o dużej wydajności (np. pompa), a nie transport ręczny.