Dobór środka transportu mieszanki betonowej na budowie zależy przede wszystkim od odległości, warunków trasy, wymaganej wydajności i tego, czy mieszankę trzeba podać na wysokość lub w miejsce trudno dostępne. W pytaniu podano odległość 20 m od węzła betoniarskiego, czyli krótki odcinek w obrębie budowy, oraz wytwarzanie mieszanki na miejscu w betoniarce.
Dlatego odpowiedź "Taczkami." jest właściwa: taczki są typowym środkiem transportu bliskiego dla niewielkich odległości, pozwalają szybko dostarczyć porcje mieszanki do miejsca ułożenia i nie wymagają przygotowania stanowiska dla urządzeń o większej złożoności. Na tak krótkiej trasie zwykle kluczowe są prostota, dostępność i elastyczność organizacyjna.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne w tym kontekście?
- "Mieszarkopompą." – to sprzęt przeznaczony do mechanicznego podawania betonu (często również na wysokość lub na większy zasięg). Przy odległości 20 m w obrębie placu budowy użycie takiego urządzenia bywa nieuzasadnione organizacyjnie i ekonomicznie, bo problem można rozwiązać prostszymi środkami.
- "Przenośnikami taśmowymi." – wymagają zorganizowania trasy przenośnika, stabilnego ustawienia i zwykle stosuje się je wtedy, gdy chcemy zapewnić ciągłe podawanie na dłuższym odcinku lub w określonym układzie technologicznym. W pytaniu nie ma przesłanek, że potrzebna jest taka instalacja.
- "Betonomieszarką samochodową." – jest typowa dla dowozu betonu z wytwórni na budowę (transport zewnętrzny) i utrzymania urabialności w czasie jazdy. Tutaj mieszanka jest wytwarzana na placu budowy, a odcinek do miejsca wbudowania jest bardzo krótki, więc taki środek transportu nie pasuje do opisu sytuacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się bardzo krótka odległość i brak informacji o pompowaniu na wysokość, najczęściej chodzi o najprostszy transport ręczny lub wózki/taczki. Jeśli natomiast pojawiają się duże odległości, piętra lub konieczność ciągłego podawania – wtedy w grę wchodzą pompy i systemy mechaniczne.
