W układach abonenckich opartych o magistralę (szynę) rozmieszczenie urządzeń nie jest dowolne. Parametry toru transmisyjnego (m.in. tłumienie, podatność na zakłócenia oraz zniekształcenia impulsów) zależą od długości przewodów i odległości między punktami przyłączenia urządzeń. W wariancie "wydłużonej magistrali" szczególnie ważne jest dotrzymanie wymaganej odległości L pomiędzy terminalami, aby transmisja przebiegała stabilnie.
Odpowiedź "25÷50 m" jest poprawna, ponieważ mieści się w typowym, dopuszczalnym zakresie odległości przewidzianym dla takiej konfiguracji, zapewniając margines na spadek jakości sygnału i ograniczając ryzyko problemów z pracą urządzeń.
- Odpowiedź "51÷75 m" jest nieprawidłowa, bo przekroczenie zalecanego zakresu w tej topologii może już powodować pogorszenie parametrów toru i wzrost liczby błędów transmisji.
- Odpowiedź "76÷100 m" jest nieprawidłowa, ponieważ jest to dystans jeszcze większy, który w praktyce instalacyjnej częściej wiąże się z koniecznością zmiany sposobu prowadzenia okablowania lub reorganizacji punktów przyłączenia.
- Odpowiedź "101÷150 m" jest nieprawidłowa, gdyż tak duża odległość istotnie zwiększa ryzyko niespełnienia warunków poprawnej pracy w magistrali (problemy z jakością sygnału, większa wrażliwość na zakłócenia).
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach nie wykonuje się obliczeń, tylko rozpoznaje konfigurację ze schematu i dobiera właściwy przedział dopuszczalny. Warto też pamiętać, że "odległość" w instalacjach oznacza zwykle długość odcinka przewodu wzdłuż trasy kablowej, a nie odległość geometryczną w pomieszczeniu.
