W klasyfikowaniu zagrożeń dla ochrony osób kluczowe jest rozróżnianie motywu działania sprawcy (dlaczego chce uderzyć w ofiarę) od innych elementów tła zdarzenia, takich jak ideologia, potrzeba rozgłosu czy stan zdrowia psychicznego.
Odpowiedź "sprawcy do przeprowadzenia zamachu motywowani są nienawiścią, zemstą zazdrością lub innymi pobudkami osobistymi." opisuje typowe motywy osobiste: emocje, urazy i konflikty skierowane na konkretną osobę. W praktyce ochrony często wiąże się to z wcześniejszą znajomością stron, eskalacją sporu, groźbami, stalkingiem, sporami rodzinnymi lub zawodowymi.
Odpowiedź "zamachowiec jest przekonany, że ofiara zagraża zasadom lub wartościom przez niego wyrażanym lub wyznawanym." wskazuje na motyw ideologiczny/światopoglądowy: sprawca uzasadnia atak obroną wartości, norm lub "sprawy". To inna kategoria niż "osobiste", bo nie musi wynikać z osobistej relacji z ofiarą.
Odpowiedź "sprawcy chcą ściągnąć uwagę społeczeństwa na siebie i swoją grupę." opisuje motyw propagandowy (rozgłos, komunikat do opinii publicznej). W ochronie osób takie tło sugeruje inne wskaźniki ryzyka (manifesty, groźby medialne, symboliczne cele) niż konflikt osobisty.
Odpowiedź "przyczyną zamachu są choroby psychiczne lub niezrównoważenie emocjonalne." dotyczy stanu sprawcy, który może wpływać na zachowanie, ale nie jest równoznaczny z motywem osobistym. Osoba w kryzysie psychicznym może działać z różnych pobudek (także ideologicznych czy urojeniowych), więc taki opis nie definiuje kategorii "osobiste".
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści odpowiedzi pojawiają się emocje i relacja z konkretną ofiarą (zemsta, zazdrość, uraza), najczęściej chodzi o motyw osobisty. Gdy pojawia się "wartości", "zasady", "sprawa" – ideologia. Gdy celem jest "uwaga społeczeństwa" – rozgłos.
