Mur pruski (często nazywany także konstrukcją ryglową lub ryglówką) to rozwiązanie, w którym nośną "ramę" ściany stanowi szkielet drewniany: słupy, rygle i zastrzały. Charakterystyczną cechą tej technologii jest to, że przestrzenie (pola) pomiędzy elementami drewnianymi są wypełnione materiałem murowym – w klasycznym ujęciu najczęściej cegłą.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź "cegłą"? Ponieważ właśnie ceglane wypełnienie stanowi najbardziej rozpoznawalny i standardowo opisywany element muru pruskiego: daje przegrodę o większej masie i odporności na ogień niż sama deska, umożliwia wykonanie wypraw (np. tynku) i tworzy typowy wygląd elewacji z widocznym rysunkiem drewnianych rygli.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym ujęciu definicyjnym?
- "drewnem" – drewno jest tu materiałem szkieletu, a nie typowym wypełnieniem pól; ściana całkowicie drewniana (np. z bali lub desek) to inny rodzaj konstrukcji.
- "pustakiem" – pustaki są powszechne w nowoczesnym murarstwie, ale nie stanowią klasycznego, definicyjnego wypełnienia muru pruskiego.
- "kamieniem" – kamień bywa stosowany w murach pełnych lub fundamentach, lecz jako standardowe wypełnienie pól konstrukcji ryglowej nie jest typową odpowiedzią dla tej definicji.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj skojarzenie "szkielet drewniany + wypełnienie ceglane" – to najczęściej sprawdzany rdzeń pojęcia "mur pruski".
