KWALIFIKACJA ELE2 - CZERWIEC 2021

Wyłącznik silnikowy pełni przede wszystkim funkcję zabezpieczenia przeciążeniowego (zwykle człon termiczny) oraz – zależnie od konstrukcji – także zwarciowego (człon elektromagnetyczny). W tym zadaniu chodzi o taką maksymalną nastawę, aby silnik był chroniony przed długotrwałym przeciążeniem, ale jednocześnie nie następowały niepotrzebne wyłączenia przy pracy w warunkach dopuszczalnych dla napędu.

W praktyce, aby zachować możliwość pracy przy obciążeniu znamionowym (w tym przy występowaniu momentu hamującego i typowych wahań prądu obciążenia), stosuje się nastawę nieco wyższą od prądu znamionowego silnika. W tym typie zadań egzaminacyjnych przyjmuje się maksymalnie około 110% prądu znamionowego.

Obliczenie:

• Prąd znamionowy silnika: 11,1 A
• Maksymalna nastawa: 1,1 × 11,1 A = 12,21 A
• Po zaokrągleniu do wartości z odpowiedzi: 12,2 A

Dlaczego pozostałe wartości są niepoprawne?

• 11,7 A – to podwyższenie istnieje, ale jest mniejsze niż wymagane w zadaniu "maksymalnie", więc nie odpowiada na pytanie o największą dopuszczalną nastawę spełniającą warunek zachowania pracy znamionowej.
• 11,1 A – równe In bywa intuicyjne, ale może powodować zbyt częste zadziałanie przy normalnych odchyleniach obciążenia i w realnych warunkach pracy (temperatura, tolerancje, chwilowe wzrosty prądu).
• 10,5 A – nastawa niższa od In oznacza, że wyłącznik będzie wyzwalał nawet przy pracy z obciążeniem znamionowym, co stoi w sprzeczności z warunkiem zachowania możliwości znamionowego obciążenia.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "maksymalna nastawa" i jednocześnie warunek, aby nie ograniczać pracy znamionowej, zwykle należy przyjąć nastawę jako procent In (w takich zadaniach najczęściej 110%) i dopiero potem dobrać najbliższą wartość z odpowiedzi.