Bilans glebowej materii organicznej (często utożsamiany w praktyce z bilansem próchnicy) zależy od relacji między dopływem materii organicznej do gleby a jej rozkładem (mineralizacją). Dopływ tworzą głównie: resztki pożniwne, korzenie, obumarłe fragmenty roślin oraz ewentualnie pozostawiona masa zielona.
Odpowiedź "motylkowatych wieloletnich" jest właściwa, ponieważ takie rośliny zwykle:
- dają znaczną ilość biomasy (w tym podziemnej),
- pozostawiają rozbudowany system korzeniowy i liczne resztki,
- sprzyjają poprawie struktury gleby i stabilizacji materii organicznej,
- w praktyce są wykorzystywane w zmianowaniu jako element poprawiający żyzność.
Pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w kontekście dodatniego bilansu materii organicznej:
- "okopowych korzeniowych" – uprawy okopowe często wiążą się z intensywną uprawą roli i większym napowietrzeniem gleby, co może przyspieszać mineralizację materii organicznej. Dodatkowo resztki mogą być relatywnie mniejsze w porównaniu z wpływem zabiegów uprawowych.
- "przemysłowych" – to kategoria użytkowa (cel produkcji), a nie cecha bezpośrednio przesądzająca o dodatnim bilansie próchnicy; w tej grupie mogą być rośliny o różnym wpływie na dopływ i rozkład materii organicznej.
- "zbożowych" – zboża mogą pozostawiać słomę i korzenie, ale bez dodatkowych działań (np. pozostawienia słomy, nawożenia organicznego, międzyplonów) nie muszą zapewniać dodatniego bilansu; w praktyce częsty udział zbóż w zmianowaniu bywa kojarzony z ryzykiem spadku zawartości próchnicy.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: rośliny pozostawiające dużo resztek i dobrze rozwinięty system korzeniowy częściej wspierają dodatni bilans materii organicznej, natomiast uprawy wymagające intensywnych zabiegów uprawowych częściej go pogarszają.
