Klej glutynowy (klej białkowy pochodzenia zwierzęcego) tradycyjnie stosuje się jako klej na gorąco. W praktyce oznacza to, że przed użyciem należy doprowadzić masę klejową do stanu roboczego przede wszystkim przez podgrzanie. Temperatura wpływa na lepkość: zbyt chłodny klej jest gęsty, gorzej się rozprowadza i słabiej zwilża drewno, co może pogorszyć jakość spoiny.
Dlatego odpowiedź "Podgrzaniu masy klejowej." opisuje istotę przygotowania kleju glutynowego do klejenia złączy meblowych: chodzi o jego aktywację i uzyskanie parametrów umożliwiających prawidłową aplikację oraz związanie.
Pozostałe propozycje są mylące, bo sugerują typowe operacje dla innych systemów klejowych:
- "Dodaniu do masy klejowej utwardzacza." – kojarzy się z klejami chemoutwardzalnymi (np. układami dwuskładnikowymi), gdzie dozowanie utwardzacza inicjuje reakcję sieciowania. W przypadku klejów glutynowych przygotowanie polega głównie na doprowadzeniu do właściwej temperatury i konsystencji, a nie na dodaniu utwardzacza.
- "Wymieszaniu masy klejowej z żywicą mocznikową." – żywice mocznikowe należą do klejów syntetycznych (żywicznych) stosowanych w innych technologiach. Mieszanie z taką żywicą nie jest standardową czynnością definiującą przygotowanie kleju glutynowego.
- "Dodaniu do masy klejowej rozcieńczalnika organicznego." – rozcieńczalniki organiczne są charakterystyczne raczej dla niektórych klejów rozpuszczalnikowych. Dla klejów glutynowych kluczowe jest podgrzewanie (oraz ewentualne korygowanie konsystencji w sposób właściwy dla tej grupy), a nie rozcieńczanie rozcieńczalnikiem organicznym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się klej glutynowy, skojarz go z hasłem "klej na gorąco" i przygotowaniem przez podgrzanie do parametrów roboczych.
