W geodezji katastralnej metoda analityczna wyznaczania pola powierzchni opiera się na danych liczbowych: współrzędnych punktów granicznych (lub charakterystycznych) uzyskanych z pomiaru w terenie. Pole oblicza się następnie z tych współrzędnych (np. z użyciem formuły Gaussa lub przez podział na figury i sumowanie pól).
Skoro wejściem do obliczeń są współrzędne z pomiaru, to dokładność wyniku jest bezpośrednio zależna od dokładności tego pomiaru terenowego: jakości wyznaczenia punktów, klasy i ustawienia instrumentu, warunków obserwacji oraz staranności opracowania obliczeń. To właśnie oddaje odpowiedź "pomiar wykonany w terenie."
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych metod:
- "wyznaczenie stałej planimetru." jest charakterystyczne dla metody mechanicznej, w której pole odczytuje się z mapy planimetrem; błąd stałej wpływa na wynik, ale nie dotyczy metody analitycznej.
- "graficzne zdjęcie miar z mapy." to element metody graficznej, gdzie długości odczytuje się z mapy i oblicza pole z konstrukcji geometrycznych; metoda analityczna nie bazuje na takim odczycie.
- "skurcz mapy." (zmiana wymiarów podkładu mapowego) wpływa na metody oparte na mapie, bo zniekształca odczyty; w metodzie analitycznej mapa nie jest źródłem danych, więc ten czynnik nie jest kluczowy dla samej metody.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się pojęcia "mapa", "planimetr", "skurcz", zwykle odnoszą się do metod mapowych (graficznej/mechanicznej). Dla metody analitycznej najważniejsze jest to, jak dokładnie zmierzono współrzędne w terenie.
