Obmiar okładziny ściennej wykonuje się jako pole powierzchni (w m2) ścian, które mają zostać obłożone. W treści podano, że okładzina będzie na dwóch sąsiednich ścianach w pomieszczeniu 3,0 × 5,0 m, do wysokości 2,5 m.
Dwie ściany sąsiednie w prostokątnym pomieszczeniu mają długości równe bokom: jedna ma 3,0 m, druga 5,0 m. Każda z nich tworzy prostokąt o wymiarach (długość ściany) × (wysokość okładziny).
Kroki obliczeń:
- Pole pierwszej ściany: 3,0 × 2,5 = 7,5 m2
- Pole drugiej ściany: 5,0 × 2,5 = 12,5 m2
- Suma pól: 7,5 + 12,5 = 20,0 m2
Dlatego poprawne jest 20,0 m2.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 15,0 m2 pojawia się zwykle po pomyleniu obmiaru ścian z polem podłogi (3,0 × 5,0 = 15,0), co nie odpowiada okładzinie ściennej.
- 6,5 m2 nie wynika z poprawnej kombinacji podanych wymiarów; może być skutkiem przypadkowego odejmowania/dzielenia lub błędnego operowania jednostkami.
- 37,5 m2 bywa efektem policzenia pola podłogi i pomnożenia przez wysokość (15,0 × 2,5), czyli zastosowania schematu jak dla objętości lub niewłaściwego modelu obliczeń.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw ustal, ile ścian obejmuje obmiar i jakie mają długości, a dopiero potem mnoż przez wysokość. Na końcu sprawdź sens jednostek: przy obmiarze okładziny ściennej wynikiem ma być m2.
