W magazynie spotyka się różne konstrukcje skanerów kodów kreskowych, a ich nazwy zwykle opisują dwie niezależne cechy:
- Forma pracy: ręczny (operator trzyma urządzenie i kieruje je na etykietę) albo prezentacyjny/poziomy (urządzenie stoi na stanowisku, a towar "podaje się" do pola odczytu).
- Sposób tworzenia wzoru skanowania: jednoliniowy (pojedyncza linia odczytu) albo wieloliniowy (wiele linii/wiązka, czasem tworząca charakterystyczny "wzór" ułatwiający trafienie w kod).
Odpowiedź "ręcznego jednoliniowego." jest poprawna, gdy na ilustracji widać skaner używany w dłoni oraz brak cech typowych dla urządzeń wieloliniowych (które zwykle zapewniają łatwiejsze skanowanie pod różnymi kątami dzięki wielu liniom). Taki skaner wymaga częściej precyzyjnego nakierowania na kod, ale jest prosty i powszechny w kompletacji oraz przyjęciach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "ręcznego wieloliniowego." – myli cechę "ręczny" (forma) z cechą "wieloliniowy" (wzór). Wieloliniowość oznacza jednoczesne generowanie wielu linii/wiązki, co na ilustracjach często rozpoznaje się po charakterystycznym wieloliniowym wzorze odczytu lub konstrukcji typowej dla czytników wielowiązkowych.
- "poziomego jednoliniowego." – "poziomy" sugeruje skaner prezentacyjny/stacjonarny, używany na blacie lub w ladzie. Jeśli na ilustracji operator trzyma skaner w ręku, ta opcja odpada niezależnie od jednoliniowości.
- "poziomowego wieloliniowego." – łączy skaner stacjonarny z wieloliniowym wzorem skanowania. Tego typu urządzenia spotyka się np. na stanowiskach kasowych lub w punktach, gdzie skanuje się produkty szybko bez celowania, ale nie odpowiada to sytuacji pokazującej skanowanie skanerem ręcznym.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozstrzygnij, czy urządzenie jest ręczne czy stacjonarne. Dopiero potem wybierz, czy jest jednoliniowe czy wieloliniowe. Unikniesz w ten sposób typowego błędu mieszania dwóch kryteriów naraz.
