W przymiarce gorsetu kluczowe jest rozpoznanie typu ortezy oraz tego, jaki mechanizm korekcyjny realizuje jej konstrukcja. Odpowiedź "typu Cheneau" odnosi się do charakterystycznego gorsetu skoliozowego, który jest zwykle asymetryczny i projektowany tak, aby wywierać ukierunkowany nacisk (peloty) oraz pozostawiać przestrzenie umożliwiające przemieszczenie tkanek (tzw. okna/obszary odciążające). Na etapie przymiarki ocenia się dopasowanie do tułowia, ustawienie stref nacisku, komfort i bezpieczeństwo (brak niepożądanego ucisku), a także możliwość uzyskania zamierzonej korekcji postawy.
Odpowiedź "typu Bi-valve" jest typowym dystraktorem, ponieważ nazwa ta kojarzy się z ortezami tułowia wykonywanymi jako dwie skorupy (część przednia i tylna) łączone paskami/zapięciami. Taka konstrukcja może występować w różnych ortezach TLSO, ale nie jest tożsama z rozpoznaniem gorsetu Cheneau, który w praktyce identyfikuje się po specyficznej, skoliozowej logice rozmieszczenia stref korekcji i odciążenia.
Odpowiedzi "korygującego kifozę piersiową" oraz "korygującego lordozę lędźwiową" są niepoprawne, ponieważ opisują przede wszystkim kierunek lub cel korekcji krzywizn w płaszczyźnie strzałkowej. Tymczasem pytanie wymaga identyfikacji typu gorsetu ze zdjęcia przymiarki (czyli rozpoznania konstrukcji/rodziny ortezy), a nie ogólnego wskazania, którą krzywiznę koryguje zaopatrzenie. W praktyce klinicznej skolioza jest deformacją trójpłaszczyznową, dlatego gorset Cheneau kojarzy się głównie z leczeniem skolioz, a nie z izolowaną korekcją samej kifozy lub samej lordozy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach mieszają się nazwy typów ortez i opisy celów korekcji, najpierw ustal, czy pytanie dotyczy rozpoznania konstrukcji (typu), czy wskazania klinicznego. To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi "brzmiącej medycznie", ale niepasującej do formy pytania.
