Metanomierz VM-1p jest klasycznym metanomierzem interferencyjnym (optycznym) używanym do bezpośrednich pomiarów stężenia metanu w powietrzu kopalnianym. Jego zasada pracy opiera się na zjawisku interferencji światła: w układzie optycznym porównuje się własności próbki powietrza z odniesieniem, a wynik odczytuje się jako przesunięcie prążków interferencyjnych obserwowanych w okularze.
Na ilustracji widać cechy typowe dla VM-1p: cylindryczną czarną obudowę z pionowymi żłobieniami (ułatwiającymi chwyt), boczny metalowy króciec do podłączenia przewodu i pobierania próbki powietrza oraz górną głowicę optyczną osadzoną w metalowym pierścieniu. Obecny jest też pasek nośny, charakterystyczny dla przyrządów przenośnych używanych przez osoby wykonujące pomiary w wyrobiskach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- MG-3 – oznaczenie kojarzone z metanomierzami o innej konstrukcji (często nowszej, elektronicznej). W takim typie spodziewa się elementów typowych dla przyrządów cyfrowych (inna obudowa/ergonomia), a nie klasycznej głowicy optycznej interferometru.
- MMI-2 – również wskazuje na metanomierz o charakterze elektronicznym/mikroprocesorowym. Ilustracja przedstawia przyrząd optyczny z zespołem pryzmatów/luster, co nie pasuje do typowego wyglądu urządzeń cyfrowych.
- Szi-3 – to sygnalizator metanu, czyli urządzenie przeznaczone przede wszystkim do ostrzegania/alarmowania, a nie do klasycznego, optycznego pomiaru z odczytem prążków interferencyjnych. Funkcja i konstrukcja są inne niż w VM-1p.
W praktyce zawodowej technika górnictwa podziemnego poprawne rozpoznanie typu przyrządu pomaga dobrać właściwą metodę kontroli atmosfery kopalnianej (pomiar vs sygnalizacja) oraz poprawnie wykonać czynności obsługowe, takie jak pobranie próbki przez króciec czy dbałość o czystość układu optycznego.