Nadproże łukowe klasyfikuje się przede wszystkim po geometrii łuku widocznej na rysunku. Poprawna odpowiedź to "ostrołukowe", ponieważ taki łuk ma charakterystyczny ostry wierzchołek (zwieńczenie w formie "szpica"). Najczęściej wynika to z tego, że łuk tworzą dwie krzywizny, które spotykają się w jednym, wyraźnie zaznaczonym punkcie u góry otworu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do ostrołuku?
- "półkoliste" – łuk półkolisty jest połową okręgu. Jego najwyższy punkt jest zaokrąglony, nie tworzy ostrego zwieńczenia. Jeśli na ilustracji wierzchołek jest "spiczasty", to nie jest półkole.
- "odcinkowe" – łuk odcinkowy to jedynie odcinek okręgu (mniejszy niż półkole). Zwykle jest wyraźnie spłaszczony, a jego strzałka (wysokość wyniesienia) jest mniejsza niż w półkolu. Wierzchołek nadal jest łagodny, bez ostrego załamania.
- "koszowe" – łuk koszowy jest zwykle jeszcze bardziej spłaszczony i bywa opisywany jako złożony z kilku promieni (płynne przejścia krzywizn). Nie daje ostrego wierzchołka, tylko szerokie, łagodne zwieńczenie.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj cechy diagnostycznej. Dla ostrołuku jest nią "szpic" u góry. Jeśli go nie ma, rozważ pozostałe typy łuków, zwłaszcza odcinkowy i koszowy, które najczęściej są ze sobą mylone przez podobne spłaszczenie.
