W diagnostyce pojazdów pojęcie bicia opisuje odchyłki geometryczne elementu obracającego się względem osi obrotu. Aby poprawnie wskazać odpowiedź, trzeba rozpoznać kierunek pomiaru wynikający z ustawienia czujnika zegarowego oraz to, który element jest kontrolowany.
Bicie promieniowe oznacza, że czujnik mierzy zmiany odległości od osi obrotu (w kierunku promienia). W praktyce końcówka pomiarowa dotyka zwykle powierzchni walcowej lub zewnętrznej średnicy elementu, a wskazania zmieniają się, gdy element ma mimośrodowość lub nierówną średnicę względem osi.
Bicie osiowe dotyczy odchyłek wzdłuż osi obrotu (prostopadle do płaszczyzny obrotu). Typowo mierzy się je, opierając czujnik o powierzchnię czołową (płaszczyznę) tarczy/kołnierza i obserwując "falowanie" podczas obrotu.
Odpowiedź "promieniowego piasty koła." jest właściwa wtedy, gdy na ilustracji końcówka czujnika jest ustawiona tak, że reaguje na ruch w kierunku promieniowym piasty (np. na jej średnicy), a nie na odchyłki powierzchni czołowej.
- "osiowego tarczy hamulcowej." jest błędne, gdy czujnik nie dotyka powierzchni czołowej tarczy lub nie mierzy odchyłek wzdłuż osi.
- "promieniowego tarczy hamulcowej." jest błędne, gdy pomiar nie jest wykonywany na średnicy tarczy lub gdy ustawienie wskazuje na kontrolę piasty, a nie tarczy.
- "osiowego piasty koła." jest błędne, gdy końcówka nie jest oparta o płaszczyznę czołową piasty/kołnierza i nie rejestruje ruchu wzdłuż osi.
Na egzaminie kluczowe jest patrzenie nie na sam element w kadrze, lecz na to, w jakim kierunku czujnik może się ugiąć i jak ustawiona jest końcówka pomiarowa względem osi obrotu.
