W tym zadaniu należy rozpoznać badanie na podstawie sposobu przygotowania pacjenta, czyli tego, gdzie i jaki osprzęt jest zakładany (elektrody, czujniki, pasy). Odpowiedź prawidłowa to EMG – elektromiografia.
Dlaczego EMG?
Badanie EMG służy do oceny czynności mięśni i przewodnictwa w układzie nerwowo-mięśniowym. Typowe przygotowanie obejmuje umieszczenie elektrod w okolicy badanych mięśni (często elektrody powierzchniowe, a w części procedur także elektrody igłowe – zależnie od rodzaju badania i wskazań). Kluczową wskazówką jest więc "mięśniowy" charakter przygotowania – elektrody nie są skoncentrowane na głowie ani w okolicy oczu, tylko w obszarze badanej kończyny lub konkretnego mięśnia.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- EEG (elektroencefalografia) dotyczy rejestracji czynności bioelektrycznej mózgu. W praktyce przygotowanie kojarzy się z elektrodami umieszczanymi na skórze głowy (często w układzie wielokanałowym) oraz elementami stabilizującymi przewody. Jeśli ilustracja nie pokazuje przygotowania w obrębie głowy, EEG jest mało prawdopodobne.
- ERG (elektroretinografia) ocenia odpowiedź siatkówki na bodźce świetlne. Charakterystyczne jest przygotowanie w okolicy oka (specjalne elektrody/elementy rejestrujące związane z okiem) oraz warunki oświetleniowe. Gdy na ilustracji nie widać przygotowania okulistycznego, ERG odpada.
- KTG (kardiotokografia) dotyczy monitorowania tętna płodu i czynności skurczowej macicy u ciężarnej. Najbardziej typowe są czujniki przykładane do brzucha i mocowane pasami. Jeśli przygotowanie nie dotyczy brzucha ciężarnej i nie obejmuje pasów z głowicami, KTG nie pasuje.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach są skróty (EMG/EEG/ERG/KTG), najpierw przypisz każdemu z nich "obszar ciała": EMG–mięśnie, EEG–głowa, ERG–oko, KTG–brzuch ciężarnej. Potem porównaj to z tym, co pokazuje przygotowanie pacjenta.
