W terenie sposób pobierania próbek zależy od rodzaju badanego ośrodka (medium). Dla gleby bardzo często planuje się pobór jako zestaw punktów rozłożonych na powierzchni badanego obszaru, aby uzyskać próbkę możliwie reprezentatywną. Dlatego na schematach poboru gleby spotyka się układy takie jak: punkty w siatce, punkty wzdłuż linii (transekt), układ zygzakowaty lub pobór z wydzielonych sektorów.
Dlaczego "gleby" jest poprawne?
Jeżeli ilustracja pokazuje przede wszystkim geometrię rozmieszczenia punktów poboru na terenie (a nie np. ciąg technologiczny, przewody, przepływ, pobór do pojemnika z przepływomierzem), to odpowiada to typowemu podejściu stosowanemu przy próbkowaniu gleby: liczy się lokalizacja, liczba i rozkład miejsc poboru oraz ewentualne łączenie próbek w próbkę zbiorczą.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Gazów – pobór gazów w praktyce częściej kojarzy się z doborem miejsca w strefie oddechowej/źródle emisji oraz z użyciem pochłaniaczy, worków lub układów z kontrolą przepływu i czasu. Sam "plan punktów na powierzchni" zwykle nie jest kluczową cechą rozstrzygającą.
- Ścieków – w ściekach istotne bywa próbkowanie w funkcji czasu/przepływu (próbki chwilowe lub złożone) oraz punkt poboru w instalacji/kanale. Schematy typowe dla ścieków częściej odnoszą się do miejsca w układzie technologicznym niż do siatki punktów w terenie.
- Wody pitnej – pobór wody pitnej najczęściej dotyczy punktów czerpalnych i procedur minimalizujących zanieczyszczenie próbki (np. przepłukanie, dezynfekcja wylewki), a nie schematu "pokrycia" powierzchni terenu.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy ilustracja pokazuje rozmieszczenie punktów na obszarze (typowe dla gleby), czy raczej układ poboru z przepływem/instalacją (częstsze dla gazów i wód).
