W terapii zajęciowej ważne jest rozróżnianie rodzajów ćwiczeń według tego, kto inicjuje ruch i jaki jest cel usprawniania.
Odpowiedź "manualnych" odnosi się do ćwiczeń ukierunkowanych na sprawność ręki: chwyt, siłę mięśniową dłoni, koordynację, precyzję ruchów palców oraz kontrolę motoryczną. W praktyce wykorzystuje się przyrządy i pomoce, które wymuszają wykonywanie ruchów dłonią (np. ściskanie, przekładanie, nawlekanie, manipulacje), aby przenosić efekty treningu na czynności dnia codziennego.
Odpowiedź "biernych" jest nieadekwatna, gdyż ćwiczenia bierne polegają na poruszaniu kończyną przez terapeutę (lub urządzenie) przy minimalnym udziale pacjenta; stosuje się je np. przy ograniczonej aktywności, bólu lub wczesnym etapie usprawniania zakresu ruchu.
Odpowiedź "oddechowych" dotyczy ćwiczeń usprawniających tor oddechowy i wentylację (np. praca przepony, wydłużony wydech), a więc innego obszaru funkcjonalnego niż ręka i czynności manipulacyjne.
Odpowiedź "samowspomaganych" opisuje ćwiczenia, w których pacjent wspiera ruch jedną kończyną drugą (albo używa prostego mechanizmu do odciążenia lub prowadzenia ruchu). To inna kategoria niż ćwiczenia stricte manualne ukierunkowane na motorykę małą i manipulację.
Wskazówka egzaminacyjna: patrząc na przyrząd, zawsze ustal, jaka część ciała pracuje i czy ruch jest aktywny czy prowadzony. To najszybciej prowadzi do poprawnej klasyfikacji ćwiczeń.
