Wiklina sortowana niekorowana jest przygotowywana do składowania i transportu w postaci wiązek. Aby wiązka zachowała kształt, nie "rozsypywała się" i była wygodna w przenoszeniu, stosuje się wiązanie w co najmniej dwóch miejscach: przy podstawie oraz w górnej części wiązki.
W praktyce koszykarsko-plecionkarskiej drugie wiązadło zakłada się na wysokości 2/3 od podstawy. Ta proporcja daje kompromis między podparciem górnych końców witki a utrzymaniem zwartej, stabilnej części dolnej. Dzięki temu wiązka jest równomiernie "zebrana" na całej wysokości i mniej podatna na deformację podczas odkładania, przenoszenia czy układania w stosy.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- 1/4 oraz 1/5 umieszczają drugie wiązadło zbyt nisko. W takiej sytuacji górna część wiązki pozostaje zbyt luźna, co sprzyja rozchodzeniu się witki, "wachlowaniu" końców i utracie porządku w materiale.
- 5/6 jest zbyt blisko wierzchołka. Choć ściska końcówki, to nie stabilizuje odpowiednio odcinka poniżej, przez co dolna część może się przemieszczać i wiązka traci stabilność przy podnoszeniu lub odkładaniu.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: pierwsze wiązadło przy podstawie, drugie na 2/3 wysokości. To standard praktyczny, który łączy bezpieczeństwo transportu i wygodę późniejszej obróbki surowca.
