Jakość gotowego wyrobu odzieżowego ocenia się przede wszystkim przez pryzmat cech użytkowych i estetycznych: trwałości, wyglądu wykończenia, dopasowania do sylwetki oraz komfortu noszenia. Z tego powodu na jakość realnie wpływają te czynniki, które zmieniają efekt końcowy widoczny na wyrobie albo jego zachowanie w użytkowaniu.
"Połączenia części konstrukcyjnych" mają bezpośredni wpływ na jakość: decydują o wytrzymałości szwów, równomierności przeszyć, braku marszczeń, poprawnym ułożeniu elementów oraz o estetyce wykończenia. Błędy łączenia (np. nierówny ścieg, zła szerokość szwu, rozciągnięcie elementów) szybko ujawniają się w noszeniu i praniu.
"Jakość materiałów i dodatków krawieckich" także wpływa na jakość: tkanina/dzianina oraz dodatki (nici, wkłady, zamki, guziki) decydują o odporności na uszkodzenia, mechacenie, odkształcenia, a także o estetyce i komforcie. Słabe dodatki mogą powodować awarie (np. pękanie nici, zacinanie zamka) mimo poprawnego szycia.
"Wymiary poszczególnych elementów odzieży" determinują dopasowanie i zgodność z dokumentacją. Odchylenia wymiarowe mogą skutkować złą sylwetką wyrobu (np. krzywy rękaw, niezgodny obwód), co jest typową wadą jakościową.
Natomiast "szerokość zastosowanych materiałów" jest parametrem istotnym głównie dla organizacji rozkroju (układ szablonów, zużycie materiału, odpady, ekonomika produkcji). Sama w sobie nie przesądza o jakości gotowej odzieży, o ile zastosowany materiał spełnia wymagania jakościowe, a elementy zostały prawidłowo skrojone i zszyte. Dlatego ta odpowiedź wskazuje czynnik, który typowo nie wpływa bezpośrednio na jakość wyrobu końcowego.
